12 / Opweg naar je toekomstplaatje

Je hebt je studie gekozen, maar terwijl je zwoegt voor iedere voldoende weet je niet eens waarom je de studie echt doet. Of je zoekt naar een plek om te wonen. Maar elke plaats voelt vreemd en ‘de rest’ woont allemaal ‘daar’. Of je werkt en wilt ook laten zien dat jij die plek verdient. Maar is deze werkervaring wel de juiste voor je carrière? Je liked de Facebook page van het rode kruis, maar je vriendin is er gewoon gaan werken! Het zijn allemaal momenten waarop je twijfelt of je wel je doel gaat behalen, of je van belang bent, het verschil maakt, tot je recht komt. Mis je de trein?

Het is voor mij niet zo leuk om op mijn bek te zijn gegaan. (als dit de eerste keer is als je mijn blogs leest, ik herstel van mijn burn-out.) Maar blijkbaar is het wel de opening voor vrienden om met mij te delen dat zij ook bang zijn om op hun bek te gaan. En deze vraag blijkt dan niet alleen voor mijn process relevant. Bij veel van mijn generatie collega’s hoor ik dan de onzekerheid over hun toekomst. En hoe iedere stap die ze nu zetten, een wereld van verschil zou kunnen betekenen voor later. Voor dát moment dat ooit komen gaat. Het moment in de toekomst, dat nu een plaatje in het hoofd is. Waarbij het leven compleet en gebalanceerd is en in zijn kracht staat. Met dat doel in de toekomst, en een keuzestress á la 2017, is enige spanning best wel logisch.

Mag ik dan eerst even mijn mening spuien over iets in onze maatschappij? Want, potverdorie, waarom worden wij vanaf onze kinderjaren al gevraagd wat we later worden willen? Vanaf dan wordt alles gebaseerd op de behaalde resultaten die je richting bepalen naar de toekomst. Dus, lage Cito score? Dat wordt VMBO. Wou je astronaut worden? Helaas :). Kies dan op de middelbare school het juiste vakken profiel. En ben je vergeten wat je wou worden naast astronaut? Dan mag je meedenken in de vakjes van het onderwijs en de banenmarkt. Een beroepskeuzetest helpt je een handje met een testuitslag. En luister naar je docent, want terwijl je klaagt roept hij: “Niet zo zeiken, dit is de beste tijd van je leven!” Maar wie helpt je nog om te genieten van wie je aan het worden bent? Hoe kan je al die keuzes nu maken als je niet eens weet waar jij van geniet?

Het is uiteraard een voorrecht om in een land te mogen leven waarbij iedereen toegang heeft tot goede educatie. Het is essentieel dat we kennis krijgen voor het begrijpen van de wereld waarin we leven. Maar naast educatie, moet een kind ook leren om zijn of haar karakter te ontdekken, te vormen en hanteren. Nu gaat dat gewoon gaandeweg. Dus iets lukt? Jeej, je had een succeservaring en krijgt een sticker. Iets faalt? Jammer joh, daar wordt je dan harder van óf je doet een stapje opzij zodat je niet in de weg loopt. Is er daarna nog een lesuur om hiervan te leren? Nee uiteraard niet, want daar scoor je geen punten mee voor je diploma. Maar wie leert je dan wat je moet doen als je vader ziek wordt en je daarom slechte cijfers haalt? Ik mis dan de educatie in karaktervorming! Zodat jongeren mogen ontdekken dat zij waardevol zijn, los van wat ze doen en wat wel of niet lukt. Diploma of geen diploma.

Ok, dat over het onderwijs systeem. Terug naar mijn vrienden! We kletsen wat en spelen huis- tuin- en keukenfilosoof. En langzaam zien we anderen om ons heen die schijnbaar hun toekomstplaatje aan het vervullen zijn. Blijkbaar hebben zij het stappenplan wél goed doorlopen en maakt hun unieke talent nu het verschil op de plek waar ze nodig zijn. Maar wij nemen dan nog even een biertje en vragen ons af of we onze baan nog hebben na de vakantie… De banen liggen niet voor het oprapen, de woningen ook niet, een leuke partner lijkt verstopt op een andere planeet, En God zij dank voor die paar vrienden die nog over zijn na de adolescentie-oorlog. Want hoe sluit ik nog nieuwe vriendschappen zonder schoolreisjes of sportclub? Dan voelt het toch echt alsof ik de trein ga missen naar mijn toekomstplaatje. Ik heb het stappenplan blijkbaar niet goed doorlopen en welke stap gaat dit weer rechtzetten? Weer die vraag! Wat wil ik later worden?

En zo kan je vast zitten op een punt waarop je bang bent dat je jouw doel mist of gaat missen. Weetje, dan zeg ik: dat doel bestaat niet. Hoppa! Weg doel, weg toekomstplaatje. We gaan stoppen met naar voren kijken en terug naar nu. We leven vandaag! En als je steeds leeft naar een plaatje in de toekomst, dan zul je er uiteindelijk niet eens aankomen. Dus breng je doelen terug naar verlangens. Jij bent een mens met karakter, verlangens en dromen. Dus verlang je naar een geweldige partner? Prachtig! Maar laat je toekomstplaatje met 4 kinderen, hond en Range Rover los. Want naast dat die hond je auto vies maakt, is dit toekomstplaatje ook erg onhandig als je eigenlijk bezig moet zijn met het verdrinken in elkaars ogen. En verlang je naar een goeie baan? Werk daar dan voor! Maar laat je toekomstplaatje van een topsalaris en bekendheid in jouw werkveld even los! Want straks vergeet je te genieten en raak je langzaam overspannen op een baan waar je toch al niet meer lang wou blijven (mijn fout)!

Dus geniet als je studeert, en ga anders even genieten door niet te studeren. Geniet als je met je partner bent maar juist ook als je alleen bent. Geniet van je werk én geniet thuis. En soms tegelijk, of soms alleen thuis of op het werk. Maar laat nooit een van de twee te lang ontbreken. En voor genieten is het een vereiste dat je nú leeft. Als je leeft met je hoofd gericht op morgen, volgende week, volgend jaar… dan vergeet je te lachen om de lach van Frans Bouwer bij Bananensplit. Want daar zap je mega snel voorbij uiteraard, maar het is wel een gniffel waard. En als je niet leeft in het huidige moment, dan vergeet je ook wat je nodig hebt. Als je bijvoorbeeld ziek bent en je leeft in het huidige moment, dan ga je als eerste voor jezelf zorgen. Maar leef je voor morgen, dan wil je vooral morgen weer beter zijn voor je school/werk/vrienden etc..

Dus ga aan de slag met jezelf en gun jezelf nog wat karakter-educatie! Want zo hoorde ik laatst bij Hour of Power: Hou jij je bezig met jouw karakter, dan zorgt God voor jouw roeping. Dus hou je bezig met vandaag, voel waar je van geniet, geef ruimte aan verlangens en zorg dat je gezond bent om te zorgen voor jezelf (ja, ook werken dus 😉 ). En maak je dan geen zorgen of je Gods roeping mist. Ik heb mezelf daarvoor een tijdje het volgende ingeprent. Ik heb namelijk jaren lang zeer fanatiek geschaatst. En als meest trouwe fan stond mijn moeder altijd langs de ijsbaan. Alle trainingen en wedstrijden die zij klappertandend langs de baan heeft gestaan, chapeau! Maar wou mijn moeder dat ik tijdens mijn wedstrijd vanaf het ijs ging roepen: “Bedankt voor het brengen mam!”? Dat kon haar weinig boeien! Zij sprong vooral mee zodra ik keiharde rondetijden reed! Zolang ik genoot van het schaatsen en er met plezier voor ging, kon zij genieten en had zij haar doel bereikt. Zolang God ziet dat jij als zijn schepping geniet en met plezier voor je leven gaat, dan geniet Hij keihard mee en zal ook Hij zijn doel bereiken met jou!

 

PS. Kom anders nog eens hier terug en check zelf die aflevering van Hour of Power:

 

4 gedachtes over “12 / Opweg naar je toekomstplaatje

  1. Alsof het voor mij geschreven was 😉 pakkend en mooi om te lezen! En de preek van Bobby Schuller is ook echt iets wat we iedere dag weer mogen onthouden.

    1. Nou Mischa, ik reageer wat laat, maar gelijk een goeie test! Heb je het iedere dag onthouden ;)? Haha, lekker lullig dit. Maar wie weet mag je me wel nog meer inspireren tot nieuwe verhalen. Groetjes!

    1. Wauw Anne, zo’n compliment wou ik niet onopgemerkt laten. Ontzettend bedankt! Ik hoop dat God er van geniet en me vaker zo wil inspireren.

Reageer op deze blikopener!