Kort: Hete hangijzers voor baby’s

Wat zijn nu de verhitte gesprekken onder christenen? Sommige dingen weten we allemaal wel. Maar waar kunnen we nu nog verhit over discusieren? Het zijn die hete hangijzers die we daarom nog bijna liever mijden. Bijvoorbeeld: Dopen, genezing, oordeel en eeuwigheid…

Paulus probeerde ook een ingewikkeld punt uit te leggen. Iets over hoe het zit dat Jezus nu plaats heeft genomen als laatste hogepriester. Hij maakt zijn punt eigenlijk niet eens af en onderbreekt met een kritische noot. Hij beschrijft dat zijn lezers maar niet volwassen willen worden in geloof en daarom blijven hangen als baby’s. Baby’s kunnen niet hetzelfde leren als volwassenen en daarom laat hij het punt over de hogepriester voor wat het is. Zijn punt verandert, het wordt volgens hem tijd om volwassen te worden en de babypraat achter te laten. Het staat er als volgt:

We moeten nu dus ophouden met de eerste lessen over Christus. Want we moeten verder groeien en geestelijk volwassen worden. We zullen dus stoppen met te spreken over de eerste eenvoudige dingen van het geloof. We hoeven het er niet meer over te hebben dat we niet gered kunnen worden door de dingen die we doen, maar alleen door geloof in God. We hoeven het niet meer te hebben over de verschillende soorten van doop, over het opleggen van handen, over de opstanding uit de dood en over het eeuwige oordeel. Als God het goed vindt, zullen we nu doorgaan met andere dingen.

HEBREEËN 6:1‭-‬3 vertaling: Basis Bijbel

Wacht even. Het rijtje hete hangijzers die ik aan het begin heb opgenoemd… Paulus schaart zie hier onder babypraat? Zo ver ik het lees wel ja. Hij noemt onze hete hangijzers de eerste eenvoudige dingen van het geloof. Tja, deze verwerk ik ook nog even…

2 gedachtes over “Kort: Hete hangijzers voor baby’s

  1. Hoi! Bedankt voor deze blog, die mij trigerde. Deze trigger kwam doordat ik mij niet kan voorstellen dat een wijs man als Paulus, die elke uitspraak die hij doet mijns inziens goed heeft overwogen, een punt inzet, om hem vervolgens niet af te maken, maar onderbreekt, om een ander punt te maken.

    Persoonlijk denk ik dat Paulus zijn punt over het hogepriester schap niet onderbreekt, maar juist onderbouwd. Wat je namelijk ziet is dat de zaken die hier worden opgenoemd, niet gericht zijn op het geestelijke, maar het aardse. Hier brengt de vertaling ons soms ook een beetje van slag. De hele Hebreeën brief staat in het teken van de aardse weergave van het geestelijke dat zou komen. Als je de hele brief leest dan staat het eigenlijk in het teken van het komende Koninklijke priesterschap van Christus. Als er bijvoorbeeld gesproken wordt over “de leer der dopen”, staat daar eigenlijk “de leer van reinigingen”. Dit verwijst naar de rituelen die onder de wet van toepassing waren om jezelf te reinigen. De “handoplegging” verwijst niet naar genezing zoals vaak gedacht, maar naar het werk wat de priester deed door Zijn handen op het offer te leggen. Als je de hele brief leest, dan zul je zien dat dit ook veel logischer is in het hele verband.
    Het probleem was echter dat hiermee het werken volgens de wet weer werd ingevoerd. Dit is wat Paulus benoemt in vers 1. Het eerste onderwijs aangaande Christus zijn dus de tekenen die een heenwijzing waren naar Christus, zoals de offers.
    Paulus roept op om dit los te laten en hier niet meer de aandacht op te vestigen. We moeten ons richten op het volkomene. Dit is het werk wat Christus dus heeft gedaan door de wet te vervullen.

    Ik hoop dat je hier wat mee kan. Zo niet, zie ik uit naar je reactie 🙂

    1. Hey Anoniem!
      Mijn excuus voor de trage reactie. Maar ik heb het zojuist even goed doorgenomen. Ik vind het echt leuk om je reactie te lezen, een echte blikopener ;). Ik heb de brief dus uitvoeriger gelezen maar kan mij toch niet helemaal vinden in je onderbouwing. Ik zie in de brief vooral dat Paulus aan zijn lezers de gezagsverhouding uitlegt tussen Jezus, engelen, priesters en grote leiders. En daarbij legt hij inderdaad allerlei parallellen tussen de aardse rituelen die een schaduw waren van een hemelse vervulling in Jezus. Maar het aanhalen van de beginselen van het geloof (dopen, handen opleggen, etc etc) lijkt toch wel echt letterlijk over de vormen te gaan zoals toegepast in hun eigen tijd (Na Jezus zijn volbrachte werk dus). Dat denk ik terug te zien in zijn woordkeuze. Want als hij het heeft over de leer van reinigen, dan heeft hij het steeds over bloed sprenkelen. Maar daar wordt het dopen niet genoemd. Tot ineens in 10:22! Juist als slot van zijn uitleg over de machtsverhoudingen en rituelen. Juist daar maakt hij nog eens duidelijk dat hij een onderscheid maakt tussen het reinigen van de ziel door het ‘besprenkelen’ van het bloed van Jezus, en het schoonwassen van ons lichaam met water. Daarna houdt hij ook zelfs op met het praten over rituelen en gaat hij verder met het bemoedigen in trouw geloof. Naar mijn idee brengt hij hier dus echt de vorm van waterdoop ter sprake zoals hij dat ook eerder deed in 6:2.
      De conclusie die je uit zijn verhaal haalt deel ik nog wel uiteraard! Jezus is ons doel, hij is het volmaakte offer. Ik ben wederom benieuwd naar wat jij hier van vindt!

      Groetjes! J/K

Reageer op deze blikopener!