13 / Vredige mensen zijn snel afgeleid

Stop met zelfontplooiing! Alsjeblieft, allemachtig, kap er mee. Ik schrok laatst van mijn eigen spontane afschuw voor dit fenomeen. Maar dit is nou exact waar mijn generatie aan kapot gaat. Dit idee begon toen ik via mijn Bijbel-app de tekst van de dag las:

Galaten 5:24-26 Uit de Basis Bijbel

De mensen die van Christus zijn, hebben hun ‘ik’ met alles wat daarbij hoort gekruisigd. Laat je dus leiden door Gods Geest. Dan zul je ook door de Geest op het rechte pad blijven. We moeten niet lopen opscheppen, elkaar irriteren of jaloers zijn op elkaar.

En het is misschien vanuit een simpele vertaling, maar hij kwam bij mij binnen. In andere vertalingen staat dat wij ‘ons vlees met al onze begeerte hebben gekruisigd.’  Maar het woordje ‘ik’ maakte het voor mij persoonlijker. Zo besefte ik ineens hoe radicaal je dus jezelf moet afleggen, en zo besefte ik hoe dit lijnrecht staat op hoe velen tegenwoordig het concept van zelfontplooiing toepassen. Laat me dus ook duidelijk zijn over wat ik bedoel hiermee. Ik vind het uiteraard prachtig als je jezelf beter gaat begrijpen en als je steeds beter tot je recht komt. Die kant van zelfontplooiing bedoel ik nu niet. Het is juist die kant die je aanmoedigt om jezelf op je allerbest te laten zien aan de wereld. De benadering van zelfontplooiing die jou als persoon in het centrum zet, jij als midden van jouw universum. Jij, die mag gaan laten zien aan iedereen die jij wilt, dat jij bent zoals jij zelf wilt zijn. (En ik kies het woord zelfontplooiing ook omdat het populair is en het ook veel goeds in zich heeft dus dan schop ik makkelijker tegen je denkbeeld aan… Tja, bloggers.)

Volgens mij was dit tot een tiental jaren geleden nog helemaal niet zo populair als nu. Want toen de wereld vroeger nog te groot voor iemand was, probeerde iemand vooral deel te zijn van iets groters dan zichzelf. Maar nu de wereld naakt en saai over onze tijdlijn scrolt, vragen we ons af hoe wij nog interessant voor de wereld kunnen zijn. Maar hoe kan dat nog als alles op YouTube al is gedaan? En dan komt de vraag: ‘Wat moet ik dan doen?’. En dan volgt de zelfontplooiingstroep om je te laten wennen aan het idee, dat jouw 1000ste uitvoering van een (op zich vrij makkelijke) droom toch speciaal is. Die 1000’ste keer is uiteraard niet zo speciaal dus je wordt dan een naïeve zweefkees. Of je gaat beuken om toch uniek te worden en raakt in de bekende 20’ers burn-out.

Een uurtje later in mijn denkproces dacht ik zelfs terug aan de tweede wereldoorlog! Van daaruit komt namelijk de generatie die ons heeft opgevoed. En over hun effect op onze generatie is echt van alles te lezen, Google maar eens ‘generatie Y’. Maar mij viel laatst iets op wat ik niet terug las in die onderzoeken. Waarom is een tripje naar de psycholoog nu bijna hip? En waarom geven we nu iemand een schouderklopje als diegene ‘zijn ruimte inneemt’? De kinderen van 2e WO  waren hier totaaaal niet mee bezig. Die hebben hun vorige generatie de tanden op elkaar zien zetten om te overleven. En in dat voorbeeld proberen zij een uit elkaar gevallen wereld weer te verenigen in dromen en idealen. En voor deze dromen en idealen zet je de tanden op elkaar, zoals je ouders dat deden in de oorlog. En voor jezelf en je identiteit is dan geen ruimte nodig, want alles moet weer opgebouwd worden! Dus mooie gezinnetjes, gemaaide gazonnetjes, en met de auto naar de kerk op zondag.

En zie daar, die generatie maakt kindjes en daar lopen wij. Maar wij hebben geen oorlog waar wij onze tanden voor op elkaar moeten zetten. En we hoeven ook geen wereld meer op te bouwen. Die hebben onze oudjes voor ons gemaakt. We hoeven niet meer te verbinden, want wie heeft er geen mobieltje? Nee, nu de hele wereld maakbaar is mag het eindelijk om ons zelf gaan. De focus verschuift van een gemeenschappelijk doel, naar ons zelf. En nu iedereen naar zichzelf mag kijken, stort iedereen in. Hoe kan dat!? Ligt het aan onszelf, of ligt het aan hoe we kijken?

Als je nu nog ergens voor je 30’ste zit (gok ik gewoon hoor) dan loop je waarschijnlijk nog steeds rond met de vraag ‘doe ik nu wel wat het beste is voor mijzelf?’ En we proberen ons vol te plakken met diploma’s, werkervaring, skills, en vooral ook zelfkennis. Alles in de hoop dat ooit de puzzelstukjes op z’n plek gaan vallen en we zo ons doel gevonden hebben. Ik ben alleen bang dat deze hele rit van zelfontplooiing ons helemaal niet naar enig doel gaat brengen. Ik denk dat we met gezonde mate er weer iets van terug mogen komen, om te ontdekken dat er allang een doel voor ons besloten is. Want wie vertelt een vogel dat hij nu vrij is, en dus ook mag gaan zwemmen of lopen. Wie vertelt een boom dat hij vrij is, en dus mag kiezen of hij wel of niet naar de zon wil groeien. Let op: Een vogel vliegt in de lucht, een boom groeit vanuit de grond naar de zon en wij mensen leven door God. Punt.

Antwoord dus direct onder deze post als jij het woord ‘zelfontplooiing’ in de Bijbel hebt gevonden. Of een deel in de Bijbel die dit promoot. Terwijl zelfontplooiing het antwoord van tegenwoordig lijkt te zijn, was het de Bijbel die zei dat we onszelf moesten afleggen. En in plaats van het kijken naar welke plek wij mogen innemen, mogen we God vragen welke plek Hij mag innemen. En zo ontdekte ik dat wij in ‘onze tijd’, juist de ruimte hebben voor ons werkelijke gezamenlijke doel. Eindelijk hebben we alle tijd voor onze God! Dus doe dan weg al die podia van zelfontplooiing en afleiding in deze tijd van vrede. We mogen nu in alle vrijheid weer deel zijn van iets dat groter is dan onszelf. Het Koninkrijk van God. En laat God dan niet nog een object worden die je op jezelf plakt, naast je skills en bovenop je CV. Ontdek opnieuw dat jij als eerste een kind van God bent en dat Hij je op het juiste zal pad leiden. En die route zal als eerste gaan om Zijn eer! En zeer waarschijnlijk word je daar doorheen ook nog gezegend met dingen die jouw leven rijker gaan maken. En als het in die volgorde is, vooruit, zet het dan ook maar op je CV.

Dus in dat licht, nog een keer de immer bekende Bijbeltekst (vanuit die zelfde simpele vertaling weer):

Mattheus 6:31-33

Wees dus nergens bezorgd over. Pieker niet: ‘Wat moeten we eten?’ Of: ‘Wat moeten we drinken?’ Of: ‘Wat moeten we aantrekken?’ De mensen van de andere volken doen dat wél. Maar jullie hemelse Vader weet dat jullie deze dingen nodig hebben. Geef het Koninkrijk van God en het doen van Gods wil de eerste plaats in jullie leven. Dan zal Hij jullie al deze dingen geven.

3 gedachtes over “13 / Vredige mensen zijn snel afgeleid

  1. Prachtig !!! De Geest van God heeft je werkelijk Zijn bevrijdende waarheid weer laten zien .Ik dank God dat jij het aandurft om in vrijmoedigheid dit soort blikopeners de wereld in te slingeren . En dat ‘ waarschijnlijk’ in een van de laatste zinnen kun je omzetten in een zeker weten …God beloofd het ons ,en wat Hij beloofd doet Hij( punt!) : ” zoek eerst Mijn Koninkrijk( dat is waar jouw verhaal over gaat) en al het andere ontvang je bovendien ” .Al het andere ,wat jij nodig hebt en wat jou tot zegen is.

  2. Goed verhaal.
    Wanneer we God leren kennen zal Hij ook laten zien wie wij zijn, als mens -waar best aan gewerkt mag worden (in die zin ben ik niet vies van het woord) maar meer nog wie we zijn in Hem: goedgekeurd! Wanneer de mens God kwijt raakt, heeft hij alleen nog zichzelf en dan komt het gevaar zoals jij beschrijft al snel om de hoek kijken.

Reageer op deze blikopener!